Dünya İnkılâbı ve İlk İnsanlık

Mu Devrinden Sonra Dünya#

Kitapta, Mu devri kapandıktan sonra dünyanın durumu şöyle aktarılır:

"Mu devri kapandıktan sonra dünya iptidaileşti ve vahşileşti. Dünyada kalan insanlar iki tesirin altında basitleştiler. Bunlardan birisi büyük katastrof esnasında husule gelen korkunç hâdiselerdi ki bunlar insanların sinir cümleleri üzerinde şok tesiri yapmış ve onları deli etmişti. İkincisi, bundan daha mühim ve şümullü idi. Bu da bu işteki büyük vazifelilerin yüksek icaplara göre hazırladığı bir inkişaf plânının zarureti idi."

Yeni Devrenin Zorunluluğu#

Dünya yeni bir devreye başlamıştı ve bu devrenin en ilkel bir hal olması gerekiyordu:

"Bu devre dünyanın en iptidaî, amorfa en yakın ve basit bir hâli idi. Bunun da böyle olması lâzım gelirdi. Zira insan altı beden inkişaflarını ikmal edip ilk insanlığın inkişaf kademelerine başlamak üzere bekleşen sayısız varlıklar mevcuttu. Bunlar en iptidaî birer insan hâli ile dünyaya inecekler ve inkişaflarına başlayacaklardı."

Bu varlıklar bugünkü gibi gelişmiş bir dünyaya gelselerdi yaşayamazlardı bile. Onların ihtiyaç duydukları gelişimleri gerçekleştirebilmeleri için en basit maddelere ve en ilkel anne-babalara ihtiyaç vardı:

"Aklı başında, az çok şuurlu, idrakli insanlardan böyle bir sürü yamyam ve vahşi çocuklar doğamazdı ve onların arasında yaşayıp tekâmül edemezdi. Bu hem çocuklar için mümkün değildi, hem de analar ve babalar için."

Vahşi Ortama İhtiyaç#

Kitap, ilk insanlığın ihtiyaçlarını ayrıntılı olarak sıralar:

"Bu çocuklar basitlikleri, iptidaîlikleri, görgüsüzlük ve tecrübesizlikleri ile dünya hayatının insan kademesine ilk adımlarını atmış varlıklardı. Binaenaleyh ilk insanlık karakteri olan vahşet devrinin bütün hususiyetlerinde yaşamak ve o devrenin bütün görgü ve tecrübelerini geçirmek ihtiyacı ile onlar dünyaya gelmiş bulunuyorlardı. Şu hâlde onlara vahşi maddeler, vahşi muhitler, vahşi nebatlar, vahşi hayvanlar, vahşi analar ve babalar lâzımdı."

Kâinatın genel tekâmül mekanizmasının toplumsal gerekliliklerine göre, dünyada kalanların kendiliğinden üstlenecekleri annelik ve babalık görevlerini layıkıyla yerine getirebilmeleri için onların ilk kademelerdeki insanlar haline gelmeleri ve basitleşmeleri gerekiyordu.

Yetmiş Bin Yıllık Gelişim#

Kitap, bu basit devreden bugüne uzanan süreci özetler:

"Dünya, bu basit ve iptidaî devrinden itibaren çok uzun bir tekâmül seyrine tâbi olarak ve çeşitli inkişaf merhalelerinden geçerek yetmiş bin sene sonra bugünkü insanlık medeniyetine ve seviyesine ulaşabildi."

Din Sembolleri: Tufan ve Kıyamet#

Kitap, geçmiş dünya döneminin kapanışının din kitaplarında iki sembolle ifade edildiğini açıklar:

"Geçmiş dünya devresinin kapanmasına tekabül eden kıtaların batışı, din kitaplarında iki büyük sembolle ifade edilmiştir. Bunlardan birisi Nuh Tufanı sembolüdür, diğeri de kıyamet sembolüdür."

Tufan sembolünün gerçek anlamı, dünyada bir devrenin tamamen kapanıp yeni bir insanlık döneminin açılmış olduğunu ifade eder. Kıyamet sembolü ise daha kapsamlıdır ve hak edenlerin yüksek mekânlara intikal edeceğini anlatır.

Dinlerin Korku Unsurunu Kullanması#

Kitap, dinlerin bu sembollerle nasıl bir işlev gördüğünü açıklar:

"Dinler, insanların inkişafları için bu korku insiyaklarından istifade etmişler ve bununla mühim bâzı tekâmül otomatizmalarını kurmuşlardı. Hulâsa, insanlar ilk zamanlarda ancak bu korkuların tesiri altında vazife bilgisi sezgisine ait hazırlıkları yapmaya başlamışlar ve nihayet bugünkü vazife sezgisi kudretine az çok erişebilmişlerdir."

Kitap bunu gürgür baba örneğiyle somutlaştırır:

"Gök gürlerken annesi, yemeğini yememekte ısrar eden 2,5 yaşındaki çocuğuna: Eğer yemeğini yemezsen gürgür baba seni kapacak! der. Buna inanan çocuk, gürgür baba kendisini kapmasın diye, korkudan hemen yemeğini yemeye başlar ve maksat da hâsıl olur."

Bugünkü Devir: Bilgi ve İdrak Devri#

Kitap, günümüzün durumunu açıkça ortaya koyar:

"Bugün artık korku ve his devri değil, bilgi, mantık ve idrak devri hâkimdir. Binaenaleyh geçmişte büyük dinlerin, hakikatler karşısında zarurî olarak kullandıkları semboller, alegorik izahlar ve ifadeler bugünkü idrakler karşısında matlup olan neticeleri vermemektedir. Bugün hakikatleri dünyaya açıkça, olduğu gibi belirtmemiz lâzım geliyor."

Temel Noktalar#

• Mu devri kapandıktan sonra dünya ilkelleşti; hem felaketin şoku hem de yüksek plânın zorunluluğu buna yol açtı.
• Yeni dünya döneminin basit olması, ilk insanlık kademesine başlayacak varlıklar için zorunluydu.
• Nuh Tufanı ve kıyamet, büyük dünya dönemi kapanışlarının din kitaplarındaki sembolleridir.
• Dinler, insanların korku içgüdülerinden yararlanarak vazife sezgisi hazırlığını sağlamışlardır.
• Bugün korku ve duygu devri değil, bilgi ve idrak devri hâkimdir; hakikatler açıkça bildirilmelidir.

Kaynak: İlâhî Nizam ve Kâinat, Syf. 255-260